painter

 

Marco Tagliaro

Marco’s huisje is een van de hoogst gelegen van het eiland wat betekentdat als hij naar het dorp wilt maar liefst 500 traptreden moet afgaan (en

weer opgaan)

En al is Marco voor zijn leeftijd nog zeer  fief en energiek,

probeert hij toch zo efficient mogelijk in te kopen om niet elke dag meer naar beneden te hoeven.

ALICUDI ISLAND -

italy

De Noord-Italiaanse kunstschilder Marco Tagliaro  gaat elke zomer weer

naar  Alicudi, het kleinste eilandje van Eolische eilanden voor de kust van 

Sicilië.

De eilanden hebben een behoorlijk pittig klimaat. In de zomer is het er erg heet

en in de winter is het door het stormachtige weer vaak voor langere tijd

niet te bereiken vanuit Sicilië. Door de geïsoleerde ligging heeft het eiland wel 

zijn karakter behouden. Het eilandje telt in de winter maar 120 zielen

winter maar 120 zielen. 

Marco komt al meer dan 30 jaar op het eiland en is een bekendheid op het
eiland. In de winter telt het eiland maar 120 zielen. In de zomer komen de
toeristen, maar voor massatoerisme zal het nooit geschikt zijn.

 

Het eiland is niet meer dan een stijle hoge rotsberg, de punt van een
vulkaan die trots uit de zee toornt. Het is maar aan één kant bewoonbaar, de andere kant is te stijl, te woest en lijkt altijd in de schaduw te staan.

De binnenmuren van het huis zijn als een gelaagd schilderij, een palet van roze tinten. de buitenmuren zijn door weer en wind getekend.

 

Door de zon, weer en wind verbleekt en verkruimelt het en laat het een hele geschiedenis zien.

Het hooggelegen huis is een rustige plek waar Marco zich ongestoord en vol
overgave aan zijn werk kan wijden.

 

Er is geen elektriciteit en water komt niet uit de kraan maar haalt Marco op uit een waterput die verbonden is met een een zoetwaterbron diep onder de grond.
In een klein grot onder zijn huis is zelfs een natuurlijke koelkast waar hij zijn proviand vers houdt.

 

de dagelijkse huishoudelijke rituelen vragen betrekkelijk veel tijd en voor de rest besteed Marco zijn tijd aan zijn werk. 

© 2016 by Mirjam Bleeker and Frank Visser / all rights reserved